Кад мој отац испразни канту у купатилу или кухињи, те отпатке однесе до контејнера, о томе прича наредних седам(наест) дана. Кад моја мајка отпатке из истих канта однесе до контејнера, о томе слушам наредних седам(наест) дана. И обоје исту песму певају: нико неће да испразни, само ја празним, кад ја не бих... кад мене не би било... Пропао би свет (како да не; верујте, ако ће вам лакше бити)!
Кад ја испразним канте за отпатке, о томе се нигде не чује ни реч. Нити о томе пише штампа, нити ико на телевизији о том подвигу извештава. Истина, ја то чиним јако ретко (немам времена и за банално и за креативно... а често сам и занесена, с главом у облацима... не марим за приземне активности). Али кад учиним, ја то ненаметљиво и неупадљиво, без галаме. И не бусам се у груди (можда то није ни препоручљиво; само фали да се улубе).
Кад ја испразним канте за отпатке, о томе се нигде не чује ни реч. Нити о томе пише штампа, нити ико на телевизији о том подвигу извештава. Истина, ја то чиним јако ретко (немам времена и за банално и за креативно... а често сам и занесена, с главом у облацима... не марим за приземне активности). Али кад учиним, ја то ненаметљиво и неупадљиво, без галаме. И не бусам се у груди (можда то није ни препоручљиво; само фали да се улубе).
Нема коментара:
Постави коментар