субота, 6. август 2016.

Оче то

Кад је моја мајка јесенас два-три дана повраћала и патила од дијареје, па коначно, исцрпљена, отишла код лекара, лекарка се није много потресла. Мајка прича своје муке: а лекарка, с наочарима на врх носа, зури у монитор и већ куца, а све понавља: оче то, оче то... Мајка се пожали да повраћа, она примети: оче то од паприке; мајка се пожали на бол у стомаку, докторка опет пет пара не даје, оче то од парадајза; мајка се пожали на дуготрајни пролив, а ова је опет умири (без панике, госпођо, нормално је): оче то од лубенице (поготово ако си је лане јела)... /Дешавало се да оде због отечених колена или се жали на бол у куковима, отежано кретање, а, место каквог савета, лека (бар за ублажавање бола), добије учено мишљење: то је нормално за ваше године. Па што онда сви шездесетогодишњаци не гезају?/
Изашла мајка, па не зна што је дошла. Лекар хитне службе рекао је тог јутра телефоном да треба да прими инфузију; ова само што јој не рече да се клони пијаца, пиљарница и властите баште, за инфузију се и не нашали. Изгледа да проблема никаквих нема, здрава ко дрен, само једе поврће, а од поврћа болест "оче". Не знам само што јој је притисак вазда око двеста, ваљда "оче то" од масних колача (није да неће).
Недавно мајка чекала да јој друга лекарка препише терапију, и док је она прегледала једва једног пацијента, ова прва, што узрок свим тегобама налази у баштенским културама, прегледала (диви се мајка) већ пет-шест пацијената. Па шта јој тешко, исклиберих се ја: оче то од паприке, оче то од парадајза... и час посла празна чекаоница.
Оче то од тиквица, оче то од кромпира, оче то... од незаинтересованости и недостатка емпатије.
Не требају њој ни ултразвукови, ни скенери, ни магнетне резонанце. Кад оде да констатује смрт какве старице, као узрок вероватно наведе: оче то од старости.

Нема коментара:

Постави коментар