Кад стигосмо у двориште, Матија ми скочи у загрљај. И прво што ми потом рече, јесте: што си однела лаптоп (на море)?
Што сам отпутовала без њега, и ђене-ђене, ал' што сам лаптоп однела - где ће ми душа? Није имало дете на чему да игра игрице од јутра до сутра.
Кад год кажем да ћу ићи код њега, он увек пита: хоцес да понесес и лаптоп? Ти мене само зато и волиш, питам. А он ће, и не схватајући шта каже: аха.
Што сам отпутовала без њега, и ђене-ђене, ал' што сам лаптоп однела - где ће ми душа? Није имало дете на чему да игра игрице од јутра до сутра.
Кад год кажем да ћу ићи код њега, он увек пита: хоцес да понесес и лаптоп? Ти мене само зато и волиш, питам. А он ће, и не схватајући шта каже: аха.
Нема коментара:
Постави коментар