Пре неки дан моја сестра је нашла сломљен креветац за лутке. Стога је
Матија, главни (а и једини) осумњичени, позван на рапорт.
Зашто си то сломио, упита мама. Матија се готово ни тренутак није снебивао. Па нисам то јаа, рече самоуверено. Него ко је, и даље љута, упита мама. Паа... неки мој брат. Који твој брат, механички пита мама (и прави се да не зна ко је стварни кривац). Па Крцко Орашчић (ако при руци нема другог брата, да се на њега кривица свали, шта јунацима, побратимима, из цртаћа фали?), одговори Матија.
Е тако је то кад имате за брата вандала. А пази само какав се деструктиван тип крије иза тог слатког деминутивног имена, по којем би помислио: сићушно створење, нежно као свила, мрава не би згазио... Додуше, ма колико безазлено звучало, име му је врло индикативно и асоцира на ломљење (nomen est omen).
Зашто си то сломио, упита мама. Матија се готово ни тренутак није снебивао. Па нисам то јаа, рече самоуверено. Него ко је, и даље љута, упита мама. Паа... неки мој брат. Који твој брат, механички пита мама (и прави се да не зна ко је стварни кривац). Па Крцко Орашчић (ако при руци нема другог брата, да се на њега кривица свали, шта јунацима, побратимима, из цртаћа фали?), одговори Матија.
Е тако је то кад имате за брата вандала. А пази само какав се деструктиван тип крије иза тог слатког деминутивног имена, по којем би помислио: сићушно створење, нежно као свила, мрава не би згазио... Додуше, ма колико безазлено звучало, име му је врло индикативно и асоцира на ломљење (nomen est omen).
Нема коментара:
Постави коментар