недеља, 12. април 2015.

Машин први наступ

Маша је синоћ први пут наступила пред (бројном) публиком. (А није имала трему, каже; Миа, која је седела на трибинама, јесте./ Исплела две кике, везала црвене машнице, нашминкала се (па за дан порасла две године) и храбро изашла на сцену. (О томе како је била лепа, да не пишем.)
Но, како је Машин (почетни) ансамбл наступао тек шести по реду, Матија то није ишчекао - заспао после друге кореографије. И кад пођосмо кући, упитасмо: Матија, јеси ли видео Машу кад је играла? Он, и сам убеђен у истинитост свог одговора, климну главом (а ми прснусмо у смех). Питасмо га касније и како је Маша играла (да се још мало насмејемо, здраво је). А он се широко осмехну и, не трепнувши, рече: супер (мислим, како би другачије, то се подразумева; не мораш да видиш да би знао)!
А кад се пробудио у мајчином наручју, негде око тринаесте тачке, само је, чупав и мрзовољан, приметио: све исти човеки играју (све те ношње сличне, брате, поготово кад ти очи снене)! Па и све те девојчице личе једна на другу: румених образа и усана, с плетеним кикама... све као Маша, Маша као било која (ко да види из даљине).


Нема коментара:

Постави коментар