субота, 16. јул 2016.

Штетност аналогије

Једна од Игњатових занимација јесте мерење. За то је најчешће користио дедин црвени метар, савитљив дакако. Мерио прагове, врата, зидове...
Затим му се у руци нашао картонски лењир. Лично сам му показала како се и за шта користи. И мотао га као конац, како му је воља.
/А воли Игњат и да кроји. Тако је картонски лењир исекао на три дела, а један од њих (спречила сам да све снађе иста судба) након неколико дана додатно уситнио (ко да је лењир главица лука)./ 
Потом је узео велики пластични, и, канећи да га смота у ролну, преломио га сместа, на три комада. /Истог трена мени је притисак скочио на триста -- не волим кад ми се уништава имовина./ Дечко, не може се баш све савијати како ти падне на памет.
А шта ти је аналогија (штетна и наводи ме на трошак -- морадох нови лењир од по метра да купим). Мисли дете: ово је лењир, и ово је лењир, овим се мери, и овим се мери, овај се савија, и овај се... сломи.

Нема коментара:

Постави коментар