петак, 29. август 2014.

Одбегла млада и Пепељуга

Маша седи покрај мене, а ја "прелиставам" чланке на Фејсу и понеки наслов нехотице (и неопрезно) прочитам наглас (па се Маша одмах заинтересује и хоће да чује... рецимо, какве су то жртве терора и копно раздвојено напола).
Поглед ми запе за једну венчаницу (белу дакако): Нестала млада (ију, наопако). Тек што то рекох (у, како драматично), пре но што видех да има седамнаест година и да је побегла од мужа ваљда, Маша, ко из топа, мирно и самоуверено, некако презриво, изјави: фора! Мислиш да је фора, упитах механички ја (а вала ме и занимало на шта тачно Маша мисли). Фора, понови она (тоном који казује да располаже подробнијим информацијама него ја, односно заузима Његошевску позицију тј. стоји на брду с којег се, разумљиво, више види), зато што имитирају Пепељугу.

Нема коментара:

Постави коментар