Мама, а шта си ти добила од тате за Дан заљубљених, упита Маша. Месо из пушнице, рече сестра прво што јој паде на памет (очито не спада у оне што љубав испољавају по календару и сату) и насмејасмо се (између осталог и Машиној затечености прозаичним одговором). /Јашта; какве чоколадице, какво цвеће, какви бакрачи!/
А шта си ти њему дала, упитах ја. Грашак сам кувала, одговори она (допало јој се да збуњује дете и шали се на рачун своје трезвености). /Ништа свечани столњаци, ништа свећњаци и свеће, црно вино, торте.../
Неке жене знају да најкраћи (и најсигурнији) пут до мушког срца води преко стомака (а и од неверства канда чува оклембешена стомачина, па треба мужеве што више кљукати; невоља је само у том што онда ни њој неће више ваљати).
Баба би се сад обрадовала. Вазда нам је говорила да се од љубави (па ни од срца и парфема) не живи. Буткица, плећкица, коленица... па љубав цвета и насмејана супружничка лица.
А шта си ти њему дала, упитах ја. Грашак сам кувала, одговори она (допало јој се да збуњује дете и шали се на рачун своје трезвености). /Ништа свечани столњаци, ништа свећњаци и свеће, црно вино, торте.../
Неке жене знају да најкраћи (и најсигурнији) пут до мушког срца води преко стомака (а и од неверства канда чува оклембешена стомачина, па треба мужеве што више кљукати; невоља је само у том што онда ни њој неће више ваљати).
Баба би се сад обрадовала. Вазда нам је говорила да се од љубави (па ни од срца и парфема) не живи. Буткица, плећкица, коленица... па љубав цвета и насмејана супружничка лица.
Нема коментара:
Постави коментар