Моја баба је, као и многе друге, имала обичај да каже: док си девојка, сви су момци твоји (то је имало смисла једнако као и натурати силне колаче неком ко одбија да једе слатко), али никад им није успело да ме у то убеде и нагнају да посегнем за том гомилом (ја никад нисам била промискуитетна), бар да је начнем.
Који ће мени толико мноштво - па (на страну све друго) зaмислите само толике чарапе и кошуље да переш? (Далеко им лепа кућа... и прљави веш!) И шта ће мени ма ко, кад ме само један занима? А да ли га нема или има - шта се то кога тиче!
Који ће мени толико мноштво - па (на страну све друго) зaмислите само толике чарапе и кошуље да переш? (Далеко им лепа кућа... и прљави веш!) И шта ће мени ма ко, кад ме само један занима? А да ли га нема или има - шта се то кога тиче!
Нема коментара:
Постави коментар