Живот је као моја башта. Посегнеш за јагодама, па дохватиш и коприве (које се увек око најсочнијих јагода вију). /Онда по сата цичиш и јаучеш, боли да ублажиш./
Спазиш крупну и тамноцрвену, цениш да ће бити сочнија од свих, али ти радост брзо спласне -- а трула воћка остави траг туге на длану (што не стигох пре и што воћка дивна за мене не зре).
Спазиш крупну и тамноцрвену, цениш да ће бити сочнија од свих, али ти радост брзо спласне -- а трула воћка остави траг туге на длану (што не стигох пре и што воћка дивна за мене не зре).
Нема коментара:
Постави коментар