Навалио човек (вредан, радан, што не губи време) да му пошаљем неки мејл. Чекај, бре (куд си навро), кажем, тек недавно сам очи отворила (а и то не широм).
Зато се ти још ниси удала, спаваш до два, примети он (ни пет ни шест: пљусну ми окрутну истину посред лица, тј. Фејса). Види стварно, а мени то уопште није пало на памет (а и како би кад нигде поменуте локације).
Па јесте, нисам стигла. Ко рано рани - мужа граби (и ногама и рукама, да се мученик како не искобеља)! Ко спава до (после)подне (а ноћу вилени) - (п)остаје уседелица! ;)
Нема коментара:
Постави коментар